Grupa wsparcia dla rodziców dzieci z ADHD
Przychodzą zmęczeni. Wychodzą z energią. Za każdym razem nas to zaskakuje.
Razem z Agnieszką Barbasiewicz prowadzimy grupę wsparcia dla rodziców dzieci z ADHD. I za każdym razem, gdy zaczynamy nowe spotkanie, widzę to samo: ludzie wbiegają w ostatniej chwili, często z głową w zadaniach, które kończyli przed chwilą albo w tych, które czekają ich po powrocie do domu. Siadają. Pada pierwsze pytanie. I wtedy dzieje się coś, czego nie da się zaplanować.
Ktoś zaczyna mówić. I zanim skończy zdanie, inna osoba mówi cicho:
I nagle okazuje się, że ta sytuacja, która wydawała się wyjątkowo twoja, wyjątkowo trudna, męcząca, nieprzyjemna, ten wieczorny chaos, to poczucie winy, które trudno komukolwiek wytłumaczyć, nie jest tylko twoje.
Ktoś powie, że też tak miał, a teraz ma inaczej. Jakiś czas temu zauważył coś i zrobił małą zmianę. Ktoś inny przypomni sobie, że też to wiedział i stosował, i że nie wie, dlaczego przestał, ale zaczyna od nowa. Czasem aż trudno nam się przebić z jakąś refleksją, bo rozmowa toczy się sama, między uczestnikami, i to jest dokładnie to, o co chodzi.
Ja też jestem rodzicem dzieci z ADHD. I jedną z rzeczy, za które jestem tej grupie wdzięczna, jest to, że mogę powiedzieć o tym, o czym nie mówię innym. I nikt nie traktuje mnie jak wyroczni czy poradnika, który udzieli wskazówek. Ta grupa nie jest po to, żebym ja wam mówiła, co robić. Jest po to, żebyście usłyszeli siebie nawzajem.
Intensywność, którą trudno opisać
Rodzicielstwo dziecka z ADHD jest intensywne w sposób, który trudno opisać komuś, kto tego nie przeżywa. To codzienna praca na wysokich obrotach — emocjonalna, logistyczna, relacyjna. To regulowanie cudzych emocji, gdy twoje własne są na granicy. To tłumaczenie się szkole, rodzinie, czasem sobie samej. To tryb, w którym nie ma miejsca na zatrzymanie się, bo jak tylko się zatrzymasz, coś znowu wybuchnie. W takiej codzienności bardzo łatwo stracić kontakt z tym, że ty też jesteś człowiekiem, który potrzebuje wsparcia.
Czym jest – i czym nie jest – grupa wsparcia
- terapia – to ważne rozróżnienie
- szkolenie z ADHD
- kolejna lista rzeczy do zrobienia
- przestrzeń, w której możesz powiedzieć prawdę o tym, jak jest
- miejsce, w którym usłyszysz, że inni rozumieją, bo sami przez to przechodzą
Uczestnicy mówią nam, że przychodzą zmęczeni i wychodzą z energią. I że właśnie dlatego wracają. Wiedzą już, że zmęczenie nie musi być wymówką, żeby odpuścić spotkanie. Coś czeka po drugiej stronie tego zmęczenia.
Jeśli kilka miesięcy temu słyszałeś/słyszałaś o tej grupie i odłożyłeś/odłożyłaś zapisy na później, zastanów się, co sprawiło, że tego nie zrobiłeś/zrobiłaś. Może to było właśnie zmęczenie, brak czasu, poczucie, że to nie jest priorytet. Rozumiem to. I jednocześnie wiem, że te dwa spotkania w miesiącu, na których ktoś pyta, jak naprawdę jest, i słyszy cię bez oceniania, mogą dużo zmienić.
Zapisy są otwarte już teraz
Grupa pracuje w cyklach semestralnych i jest zamknięta. Stały skład pozwala zbudować zaufanie i poczucie bezpieczeństwa. Kolejna edycja startuje we wrześniu.
O autorce
Aleksandra Drutkowska
Znam to miejsce, gdzie zmęczenie staje się codziennością, a stres odbiera radość. Sama przeszłam przez wypalenie i wiem, jak wygląda droga z powrotem do siebie. Jako trenerka dobrostanu i certyfikowana nauczycielka uważności (MBCT) wspieram osoby dorosłe – w tym osoby z ADHD – w budowaniu życia dostosowanego do ich potrzeb.
Łączę psychoedukację z narzędziami uważności, tworząc przestrzeń pełną akceptacji, bez presji perfekcjonizmu. Jestem absolwentką Szkoły Trenerów Uniwersytetu SWPS, ukończyłam ścieżkę nauczyciela uważności w nurcie MBCT oraz szkolenia Akademii Różnorodności. Obecnie studiuję psychologię, pogłębiając swoją wiedzę o tym, jak wspierać ludzi w budowaniu dobrostanu.
Przeczytaj też